บทที่ 515 สร้างสิ่งกีดขวางอย่างลักลอบ (2)

"พี่ พี่ไปยุ่งเถอะ เดี๋ยวฉันเล่นกับอันนาเอง" เสียงของธธุราดังขึ้น

คำพูดนี้ตรงใจกมิดามาก

เธอปัดมือไปมา "งั้นฉันไปอาบน้ำก่อนนะ พวกเธอก็เล่นกันละกัน ถ้ารำคาญเธอ เธอก็วางสายได้เลย ไม่ต้องไปสนใจเธอหรอก"

"หนูไม่ได้น่ารำคาญนะ" อันนาพูดอย่างเคือ

บทที่ 516 ความโชคดีท่ามกลางสายฝน

เมื่อเห็นกมิดาหัวเราะ ปริพลกลับรู้สึกสงสัย เขาปิดหนังสือและมองไปที่เธอ

"มันตลกมากเลยหรอ? ทำไมฉันจะหึงเธอเพราะเขาไม่ได้?"

"เพราะว่าเขาเป็น....." พูดได้ครึ่งหนึ่ง กมิดาก็ปิดปากเงียบ เธอกลอกตาไปมา "นายจะหึงฉันเพราะใครก็ได้ แต่ห้ามหึงฉันเพราะเขา"

"เห

บทที่ 517 เป็นคนที่พร้อมให้ความช่วยเหลือกับทุกคน

ท่ามกลางสายฝน ธธุราเอากระเป๋าChanel ฟาดไปยังชายหนุ่มคนนั้น ร่มในมือก็หล่นหายไปแล้ว ขนมเค้กที่ตกลงตรงพื้นก็โดนเหยียบไปหมดแล้ว คนตรงถนนต่างก็มองไปที่พวกเขา มีคนไม่น้อยเลยที่มายืนมองดู

"เขาต้องมีเมียน้อยแน่ๆก็เลยโดนตีขนาดนี้?"

"อาจจะไปมีชู