บทที่ 48

เต็มไปด้วยน้ำส้มสายชู

กวิดาเก็บของที่เธอเพิ่งได้รับและพูดขอบคุณแล้วหยิบกระเป๋าเตรียมที่จะออกไป

“คำว่าขอโทษไม่จำเป็นต้องพูดแล้วถ้าคุณรู้สึกผิดกับฉันจริงๆรบกวนส่งข้อมูลการติดต่อของผู้จัดการโรงงานแซร์กวงมาที่อีเมลของฉัน ฉันจะไปถามเองแม้ว่ามันจะเป็นแบบนั้นก็ตาม”

“ดา”ภุชงค์ลุกขึ

บทที่ 49

หมวกแข็งธนู

จะทำอย่างไรถ้าหน้าอกถูกปลดจะไม่ให้กวิดาตอบสนองได้เหรอ?จากนั้นสายลมฉับพลันก็พัดจากร่างกายของเธอไปช่องท้องส่วนล่างทำให้เธอตระหนักถึงอันตรายในขณะนี้

ปริพลดูเหมือนจะมีขนดกเหมือนปีศาจขณะนี้เขามือข้างหนึ่งได้สอดเข้าไปในเสื้อยืดสีน้ำตาลปลดชุดชั้นในออกช่องท้องส่วนล่างของผู้หญ

บทที่ 50

การแต่งงานเป็นเหมือนข้อแลกเปลี่ยน

ลูกกระเดือกที่คอของปริพลเหมือนจะมีการเคลื่อนไหวกระดุมเสื้อยังไม่ได้ถูกติดเรียบร้อยความผันผวนบริเวณหน้าอกที่ดูมั่นคง

“คุณรู้หรือไม่ว่าพูดอะไรออกมา?”

กวิดายืนพิงอยู่ที่กรอบประตูและลังเลอยู่ครู่หนึ่งโดยไม่ขยับ

“รู้สิ”

“มานี่สิ”