ตอนที่ 462 การแต่งงานต้องการเพียงความรู้สึกในใจ

พอลงจากเครื่องบิน ภูษิตก็จ้องนาฬิกาข้อมือพลางขมวดคิ้ว

“กมิดา พวกเราอาจจะมาไม่ทันแล้ว ตอนนี้พิธีแต่งงานน่าจะใกล้เสร็จสิ้นแล้ว”

ระหว่างทางกมิดาไม่ยอมพูดอะไรจนถึงตอนนี้

อันนาอยู่ในอ้อมแขนของภูษิตและถามออกไปอย่างไร้เดียงสา “พวกเราจะไป

ตอนที่ 463 ตอบโต้

สนามบินนานาชาติเมืองอีจิ้ง

ชายร่างสูง 187 เซนติเมตรสองคนสวมชุดกันลมสไตล์อังกฤษกำลังยืนตระหง่าน คนหนึ่งสีกากี อีกคนหนึ่งสีชมพู คนหนึ่งกำลังจูงมือหญิงสาวที่หน้าตาสะสวย ส่วนอีกคนกำลังอุ้มเด็กน้อยที่ถืออมยิ้มอย่างน่ารัก ภาพนี้ช่างเป็นภาพที่ดึงดูดสายตาผู้คน

หญิงสาวที่อยู

ตอนที่ 464 อุดรอยรั่ว

เช้าวันรุ่งขึ้น ปริพลรับสายโทรศัพท์ในขณะที่เตรียมออกจากอพาร์ตเม้นต์ราวิ

ตอนออกมากมิดายังไม่ตื่น เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็กลับไปนั่งบนเตียงที่ห้องนอนสักพัก เขาขมวดคิ้วลอบมองเธอในขณะที่กำลังหลับ

อันที่จริงเเล้วสิ่งที่เขากลุ้มใจที่สุดคือนับแต่นี้ต่อไปเขาไม่อาจดูแลพ