ตอนที่ 324 การพูดไปอย่างไม่มีความรับผิดชอบ

ใบหน้าของคุณย่าและกมิดาเผยให้เห็นถึงความประหลาดใจ

"วันเกิด?" สีหน้าของคุณย่าเปลี่ยนไปทันที ดูเหมือนว่าท่านกำลังนับวันจากนิ้วมือ

"เฮ้ย จริงด้วย ตอนที่ปาณิศาเกิดฉันเพิ่งมาอยู่ที่เมืองซี เป็นวันนี้นี่แหละ ความจำของฉันนี่มันแย่มาก ฉันลืมจริงๆนะเน

ตอนที่ 325 ความสามารถในการแสดง

ทั้งห้องเงียบสงบ มีเพียงแค่เสียงสะอื้นของปาณิศาเท่านั้น นัตย์ตาเธอแดงกล่ำ เหมือนน้ำตากำลังจะไหลลงมา แต่เธอก็เงยหน้าขึ้นเพื่อหยุดน้ำตา

ฉันได้เห็นความสามารถในการแสดงที่ดูน่าสมเพชมาก

ภายในใจคุณย่าก็ไม่เชื่อว่าปาณิศานั้นจะกล้าโกหกท่าน แต่เมื่อคิดดูดีๆเรื่อง

ตอนที่ 326 นี่เป็นที่ของฉัน

ตรงประตูห้องนอนมีประกายแสงสว่างสุดท้ายออกมา

ในห้องที่มืดสนิท กมิดาค่อยๆก้มหน้าลง ความผิดหวังก่อตัวเพิ่มเรื่อยๆ เหมือนกับน้ำที่ค่อยๆท่วมตัวของเธอ

เธอไม่สนใจเลยว่าตัวเธอนั้นจำเป็นไปต้องขอโทษปาณิศาไหม และเธอก็ไม่ได้สนใจถึงผลรับที่จะได้รับหลังจากที่เข้าใจปาณิศา