ตอนที่ 317 โยนความผิดให้คนอื่น

กมิดายืนอยู่ที่ประตูห้องพร้อมอาหารเช้า พราวช่วยเคาะประตูเคาะแล้วเคาะอีก จนได้ยินเสียงของปาณิศา จึงเปิดประตูเข้าไป

ปาณิศานั่งอยู่บนเตียง เอนกายพิงหมอนข้างหลังไว้ และถือหนังสือในมือ ผมยาวสีน้ำตาลแดงรวบมัดหลวมๆปล่อยเป็นช่อไว้ด้านหลังศีรษะของเขา ปล่อยปอยผมอยู่บนหน

ตอนที่318 ความผิดพลาดที่ไม่ตั้งใจ

คำเหล่านี้ไหลเวียนอยู่ในหูของกมิดา ที่มากขึ้นไม่ใช่ความหวานหอมแต่เป็นความรู้สึกที่ขมขื่น

กลับมาถึงห้อง ปริพลหยิบเอากล่องยามานั่งลงข้างๆเธอ จับมือเธอไว้ บีบครีมน้ำร้อนลวกลงบริเวณที่ถูกลวกจนแดง ปลายนิ้วเกลี่ยออกเบาๆ ให้ความรู้สึกเย็นๆ บรรเทาอาการปวดแสบปวดร้อน

ตอนที่319 โชคชะตาช่างเล่นตลกกับคน

“ตอนนั้นฉัน……ตอนนั้นฉันก็ไม่รู้ชัดว่าเธอมีภูมิหลังอย่างนี้นี่นา……”

คุณผู้หญิงแก่ธนิดานั่งอยู่บนขอบเตียง ถอนหายใจยาว

เรื่องนี้ กลับเป็นความพลาดพลั้งของเธอ

ด้านอุรชาก็จิบน้ำเล็กน้อยภายใต้ความช่วยเหลือของคนรับใช้ คลื่นหัวใจที่ขึ้นลงก็ค่อยๆสงบลง โทน