ตอนที่315 ดังนั้น คุณเป็นผู้ไม่รู้หนังสือ

ซุปรังนกเม็ดบัวในห้องครัวทำเสร็จส่งขึ้นชั้นบน

ปาณิศาหน้าซีดเซียวพิงอยู่หัวเตียง ท่าทางเหมือนอย่างต้นหลิวลู่ลม สาวใช้วางหมอนสองใบรองที่เอวของเธอ จากนั้นถือถ้วยไว้ ใช้ช้อนป้อนเธอทีละคำๆ

“แค่กๆ……”

ไม่รู้ว่ามันร้อนเกินไปหรือไม่หรือว่าอย่างไร

ตอนที่316 บุญคุณหนี้ชีวิต ไม่มีวันชดใช้หมด

"ณ เมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในอิตาลี มีเด็กหญิงเร่ร่อนคนหนึ่งชื่อKritinaเมื่อตอนอายุสิบขวบเธอได้รับการอุปการะจากสามีภรรยาหนุ่มสาวคู่หนึ่งที่ไม่สามารถมีบุตรได้ ตอนที่Kritinaอายุครบสิบห้าปี เธอพบว่าตัวเองได้ตกหลุมรักพ่อบุญธรรมของเธอ เธอเป็นหญิงสาวที่เร่าร้อนด

ตอนที่ 317 โยนความผิดให้คนอื่น

กมิดายืนอยู่ที่ประตูห้องพร้อมอาหารเช้า พราวช่วยเคาะประตูเคาะแล้วเคาะอีก จนได้ยินเสียงของปาณิศา จึงเปิดประตูเข้าไป

ปาณิศานั่งอยู่บนเตียง เอนกายพิงหมอนข้างหลังไว้ และถือหนังสือในมือ ผมยาวสีน้ำตาลแดงรวบมัดหลวมๆปล่อยเป็นช่อไว้ด้านหลังศีรษะของเขา ปล่อยปอยผมอยู่บนหน