ตอนที่ 306 หมื่นล้านปมในใจ

ลมพัดเข้ามาพร้อมกับความหนาวเหน็บ

กมิดาพูดไม่ได้เหมือนกันว่าใจตัวเองกำลังคิดอะไรอยู่ ตอนที่ปริพลใช้คำพูดอันแสนอบอุ่นถามเธอ เธอคิดแม้กระทั่งถ้าเกิดเขาไม่ยอมเปลี่ยนแปลง ถ้าเกิดเค้ายังเหมือนเดิมไม่รู้ร้อนไม่รู้หนาวอะไรแบบนั้นอยู่ เธอยังคงที่จะยืนหยัดปฏิเสธความสัมพันธ์

ตอนที่ 307 รักเก่ายากที่จะลืม

เนื้อตัวของภูษิต สวมเสื้อเชิ้ตที่สกปรกจนมองไม่เห็นสีเสื้อเดิม ราวกับว่าเหมือนเอาฝุ่นข้างนอกมาเกาะรวมอยู่ในนี้ เห็นแล้วยิ่งทำให้คนโมโห ในเมื่อสกปรกมอมแมมมาแบบนี้แล้ว แต่เขาก็ยังคงทำให้คนดึงดูดได้

"มิน่าล่ะตีรณาถึงหลงรักเธอหัวปักหัวปำ" กมิดาอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา

ตอนที่ 308 เคารพซึ่งกันและกัน

กมิดาได้ยินเสียงคนแปลกหน้า ตอนแรกคิดว่าเขาไม่ได้เรียกเธอซะอีก และก็เดินไปต่อ

"เสื้อคลุมกับหมวกผมล่ะ"

ตรงกระจกของโรงแรมมีเงาของคนยืนอยู่ตรงนั้น ในดอดไม้มีคนแต่งตัวอยู่ เหมือนกับนกยูงที่ทะเลาะกัน

เธอเลยหันกลับไป และก็เห็นคนที่รูปร่างสูง

คนนั้นสว