ตอนที่ 286 เรื่องนี้ไว้ก่อนแล้วกัน

ทั้งหมอ พยาบาลและคนรับใช้กรูกันเข้ามา คำพูดของกมิดาเป็นดั่งใบมีดอันแหลมคม กรีดลงกลางใจวันนีย์ที่มีแต่ความรู้สึกผิดต่อเรื่องราวในอดีต

วันนีย์ฝ่าฝูงคนเข้าไปหากมิดา “ไปกับฉัน อยากรู้อะไรฉันจะเล่าให้ฟังเอง”

ณ สวนในบ้านพิชารัตน์ที่ร่มรื่น บนโต๊ะและเก้าอี

ตอนที่ 287 ใช่เสียงของเธอแน่

ปมุตขมวดคิ้วแล้วพูดว่า ”น่าจะใช่นะครับ แต่ดูเหมือนคุณผู้หญิงจะมีเรื่องด่วน เลยไม่ทันได้สังเกตเห็นเรา”

กุสุมภ์ไม่รีรอ บอกให้ปมุตจอดรถที่หน้าประตูแล้วสั่งปมุตไว้ว่า “เดี๋ยวอีกสิบนาทีฉันจะกลับไปที่บ้าน นายกลับรถไว้รอเลยนะ”

“ครับ”

คนรับใช้ที่บ้านโทรมาราย

ตอนที่ 288 เธอคงจะป่วยเป็นไข้ใจสินะ

“ผู้หญิงที่ว่ามีรูปร่างหน้าตาเป็นยังไงครับ?”การ์ดคนหนึ่งตอบอย่างระมัดระวัง

นายคนนี้พูดเอาตัวรอดอย่างขอไปที

ปริพลจ้องไปที่เขาอย่างเย็นชา จนคนที่พูดสะดุ้งกลัว

ขรรค์ชัยเห็นท่าไม่ดีรีบเข้ามาไล่การ์ดให้ไปทำงาน”ไม่มีอะไรแล้ว อยู่ที่นี่คงจะลำบากน่าดู