บทที่ 21ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป

ปริพลลังเลครั้งแล้วครั้งเล่า สุดท้ายก็พยักหน้า และเอาเบอร์โทรศัพท์พิมพ์ใส่ในโทรศัพท์มือถือของกมิดา

“มีเรื่องอะไรก็โทรมา”

“...............” กมิดา มองดูเขาเดินออกไปอย่างงง

ผู้ชายคนนี้ยังไงกัน ดูแลเธออย่างดี คงไม่ใช่คิดว่าเธอท้องจริงๆแล้ว คิดอยากจะเป

บทที่ 22 หลานสะใภ้ เธอระวังอย่าให้ล้มละ

แตงโมลูกใหญ่........

นึกถึงบทที่อยู่โรงพยาบาลเห็นผู้หญิงตั้งครรภ์คนนั้น ก็กลับมาดูท้องตัวเอง ร่างกายของกมิดาก็สั่นไปหมด และก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไร ทำได้เพียงแค่ยิ้มแห้งๆให้กับธนิดาและพูดว่า “ จริง......จริงเหรอคะ”

“ย่าจะบอกให้นะ ตั้งท้องแล้วต่อไปจ

บทที่ 23โยนเธอลงบนพื้น

หญิงสาวร่างเล็กที่ใส่ชุดกระโปรงสีเทานั่งอยู่บนกำแพงสูง มีท่าทางบางอย่างผิดปรกติ หันหลังให้เขา กัดปากเล็กๆไว้ ท่าทางดูแล้วเหมือนหมดหนทาง ดูเหมือนกับว่าไม่รู้จะทำยังไง

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาคู่หนึ่งที่ขรึมของปริพล ใจของกมิดาก็สั่นด้วยความตื่นกลัว

“ฉัน............”