บทที่ 18 แต่งงานเข้าร่วมตระกูลพิชารัตน์อย่างสง่างาม

มองเห็นกมิดากำผ้าห่ม ท่าทางที่เขินอายอย่างมาก คุณนายเข้าใจผิดว่าเธอกำลังรู้สึกอายต่อหน้าตัวเองคุณยาย จึงตบไปที่ไหล่ของกมิดา ยิ้มละมุนมากขึ้นกว่าเดิม“ไม่รีบๆ เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกมาทานอาหารเช้านะ”

ก่อนจะเดินออก ธนิดาก็ยกมือชี้ปริพล ปริพล“

บทที่ 19 คุณวางใจเถอะ ฉันจะไม่แต่งงานกับคุณ

เวลานี้ ลุงแวดก็ได้เดินเข้ามา“คุณนาย วันนี้คือฤกษ์งามยามดีพอดี”

“ไอหย๋า ดีจริงๆเลย！”ธนิดาตาแวววาว รีบกำชับสั่งงานลุงแวด“งั้นนายรีบโทรหาดารินทร์กับมรุเดชนะ ให้ชุดเจ้าสาวจัดส่งชุดเจ้าสาวที่แพงที่สุดในร้านของพวกเขามา”

กมิดากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

บทที่20 มีธุระด่วนต้องจัดการ

กลัวว่าตัวเองหาข้ออ้างอีกจะถูกปริพลสงสัย กมิดาทำได้เพียงตอบรับด้วยความยินดี ฝืนเดินตามหลังเข้าไปที่โถงคนไข้

วันนี้วันหยุด คนไข้มาโรงพยาบาลไม่น้อยจริงๆ เครื่องกดบัตรคิวก็คนต่อแถวยาวเหยียด

ปริพลชี้ไปมุมพักผ่อน“เธอไปหาที่นั่งเถอะ ฉันจะไปต่อแถวรับบัตรคิว”พูดอ