บทที่ 166

ตอนที่ 166 ถนนไม่เรียบ

ผู้กำกับก็พร้อมที่จะเริ่มถ่ายทำอีกครั้ง“สาด”ก็กระโดดอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่ง่ายเลยกระโดดได้ไม่เลว ครั้งนี้พรรวินท์ไม่ได้ออกมาขัด กมิดาวิ่งไปพร้อมกับกลุ่มคนที่เดินผ่านไปเพื่อช่วยชีวิต ฉากนี้ควรจะจบลงเมื่อกลุ่มของพวกเธอวิ่งไปข้างทะเลสาบ

ก็ไม่รู้ว่าเป็นความตั้งใจ

บทที่ 167

ตอนที่ 167 สำรวจชั้น

“คัท”

“ผู้กำกับ ฉันไม่แสดงแล้ว....ฉันไม่มีทางแสดงได้ ที่พื้นหญ้าก็เปียกชื้น ฉันรู้สึกมีหนอนปีนขึ้นมาที่เท้าของฉัน........”

คนที่เรื่องเยอะยังไงก็ยังเรื่องเยอะ ฉากนี้กำลังจะผ่านไป นักแสดงหญิงในเรื่องก็เกือบที่จะไปหมดแล้ว กมิดากับคุณธันยวีร์กำลังสนทนากัน

บทที่ 168

ตอนที่ 168 ความอบอุ่น

ที่ประตูอพาร์ตเม้นต์ส่วนตัวของปริพล อดไม่ได้ที่จะพูด ร่างกายของกมิดาถูกเขาอุ้มโดยตรง เขาเดินตรงเข้าไปที่ประตูบ้าน

ราเมศวร์ปิดหน้าที่ขี้เล่นอยู่ที่นอกประตู

รถด้านนอกก็ค่อยๆมีเสียงค่อยๆออกไป แล้วกลางคืนก็เงียบลง

ปริพลเหยียบไปที่โคมไฟที่ตั้งพื้น แล้