บทที่ 101 พี่น้องรักกันไม่ได้

กมิดามองดูตะกร้าผลไม้ในมือของตัวเอง ช่างสวยงามมากแม้การไปเยี่ยมผู้ป่วยโดยซื้อสิ่งนี้ถึงจะราคาไม่แพงมาก จากนั้นก็ไม่ลังเลที่จะเคาะประตูห้องผู้ป่วย

คนที่มาเปิดประตูคือผู้ชายคนที่คุยกับพี่ขวัญเมื่อวาน ผอมๆ ฉันไม่รู้ว่าเป็นนายหน้าหรือเป็นผู้ช่วย

“สวัสดีค่ะ ฉั

บทที่ 102 เส้นทางในการขอโทษ ถนนอีกยาวไกล

การแสดงออกของคุณครูบูรณีล่าช้าอย่างเห็นได้ชัด

“เป็นไปไม่ได้...”

“สิ่งที่คุณพูดตอนอยู่สระว่ายน้ำฉันอัดเสียงไว้หมดแล้ว...”กมิดามองไปที่คุณครูบูรณี“ต้องการให้ฉันเปิดให้คุณฟังไหม คุณยังจำได้ไหมว่าพูดอะไรไปบ้าง?”

เธอพูดไปและล้วงหยิบโทรศัพท์ที่

บทที่ 103 สายฟ้าฟาด

คำพูดของแคนดี้เหมือนสายฟ้าฟาดในวันที่แดดแรงจัด เสียงดังเพี๊ยะในห้องโถงของบริษัทบีไวท์ทำให้ทักคนหยุดเดินแล้วค่อยหันไปมองเสียงนั้น

กมิดาตะลึงอยู่นานแต่ก็ไม่ได้มีการตอบสนองกลับมา

“คุณรู้เรื่องแล้วเหรอ?”

“คุณยอมรับแล้วใช่ไหม?ก็ดีในเมื่อคุณมีหน้ายอมรับ.......”