บทที่ 16 ตัดมดลูกของเธอออก

เมื่อคำพูดนี้เปล่งออกมา พยาบาลและหมอต่างก็หยุดแล้วเดินเข้ามาในห้องฉุกเฉิน

มีพยาบาลคนหนึ่งยื่นมือออกมาแตะที่ปลายจมูกของนิตาพร้อมสั่นศีรษะอย่างน่าเสียดาย

สีหน้าของณัฐพลเปลี่ยนเป็นมืดมนหม่นหมอง ทั้งเนื้อทั้งตัวเผชิญกับความหนาวเย็นอันน่าหวาดกลัว เขาใช้เท้าถีบปร

บทที่ 17 ยังอยากมีลูกกับพี่ณัฐพลใช่ไหมล่ะ

นิตาในบทที่ฟื้นขึ้นในห้องคนไข้ที่มีเธอเพียงผู้เดียวเธอรู้สึกปวดจนสั่นบริเวณที่ท้องอย่างเฉียบพลันเหมือนดังมีมีดแหลมคมแทงเข้าไปครั้งแล้วครั้งเล่า

เธอนอนลงบนเตียงเหมือนกับตุ๊กตาที่แข็งทื่อไม่ขยับเขยื้อนใดๆผ่านไปเป็นเวลานานจึงกล้าที่นำมืออันสั่นระริกจั

บทที่ 18 ตลอดมาผมไม่เคยชอบคุณเลย

“หลายปีนี้ มีไหมสักครั้งที่คุณเคยชอบฉัน ”เธอพิงบนอกอันอบอุ่นของณัฐพล นิตาเอ่ยถามด้วยใบหน้าซีดเซียว

เคยสิ

บทที่เธอยังไม่ได้เปลี่ยนเป็นคนไร้เหตุผลและอำมหิตแบบนี้ในงานราตรีศิลปะการแสดงของมหาวิทยาลัย ฉันเคยเห็นเธอมาก่อน

แต่ว่าสุดท้าย คำพ