บทที่ 9 สายตา

เข้าสู่เดือนสิงหาคม อากาศยังคงร้อนระอุ

คืนนี้เย่หยุนเหนียงเป็นเวรยามช่วงดึก

อยู่มานาน เย่หยุนเหนียงรู้เวลาที่เจียงถิงจวินจะตื่นในยามดึก ระหว่างนั้นเธอสามารถงีบหลับได้เล็กน้อย

กลางคืนร้อนมาก ร้อนจนนอนไม่หลับ

พัดในมือ โบกไปมาก็ไร้ประโยชน์

เย่หยุนเหนียงเดินไปที่หน้าต่าง เปิดบานหน

บทที่ 10 น้ำนมไหล

"อากาศร้อน ไม่มีความอยากอาหาร"

เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง แต่อากาศยังคงร้อนจนน่ารำคาญ

"ในครัวมีน้ำถั่วเขียวเย็น แต่พี่เย่ต้องให้นมคุณชาย ไม่สามารถดื่มของเย็นได้" หลีเอ๋อร์พูดอย่างเสียดาย

เมื่อได้ยินถึงน้ำถั่วเขียวเย็น เย่หยุนเหนียงกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว เธอชอบดื่มน้ำถั่วเขียวมากที่ส

บทที่ 11 การคำนับครั้งแรก

เย่หยุนเหนียงส่งเสื้อผ้าที่ทำให้เจียงถิงจวินไปให้จื่อหยวน เข้าไปในห้องเพื่อส่งเวรกับติงฟาง

ตอนนี้มีแค่สองคน ติงฟางเดิมตั้งใจจะดูแลแค่กลางวัน ถึงขนาดไปปรึกษาเย่หยุนเหนียงเรื่องนี้

ผลคือจื่อหยวนจัดตารางเวรให้ทั้งสองคนโดยตรง เย่หยุนเหนียงกับติงฟาง สลับกันวันละคน แต่โดยรวมแ