บทที่ 8 เสื้อผ้า

เย่หยุนเหนียงส่ายหน้า เธอไม่ต้องการ เธอเพียงแค่ต้องการเลี้ยงดูคุณชายตัวน้อยให้ดี หาเงินให้ได้มากๆ แล้วนำกลับบ้าน

"คราวหน้าถ้าแม่นมติงมาหาเธออีก เธอก็ขอผลประโยชน์ให้มาก แล้วแบ่งให้ข้าสักนิด" เย่หยุนเหนียงพูดถึงผลประโยชน์เพื่อให้หลีเอ๋อร์สบายใจ

เย่หยุนเหนียงพูดเล่นๆ แต่หลีเอ๋อร์กลั

บทที่ 9 สายตา

เข้าสู่เดือนสิงหาคม อากาศยังคงร้อนระอุ

คืนนี้เย่หยุนเหนียงเป็นเวรยามช่วงดึก

อยู่มานาน เย่หยุนเหนียงรู้เวลาที่เจียงถิงจวินจะตื่นในยามดึก ระหว่างนั้นเธอสามารถงีบหลับได้เล็กน้อย

กลางคืนร้อนมาก ร้อนจนนอนไม่หลับ

พัดในมือ โบกไปมาก็ไร้ประโยชน์

เย่หยุนเหนียงเดินไปที่หน้าต่าง เปิดบานหน

บทที่ 10 น้ำนมไหล

"อากาศร้อน ไม่มีความอยากอาหาร"

เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง แต่อากาศยังคงร้อนจนน่ารำคาญ

"ในครัวมีน้ำถั่วเขียวเย็น แต่พี่เย่ต้องให้นมคุณชาย ไม่สามารถดื่มของเย็นได้" หลีเอ๋อร์พูดอย่างเสียดาย

เมื่อได้ยินถึงน้ำถั่วเขียวเย็น เย่หยุนเหนียงกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว เธอชอบดื่มน้ำถั่วเขียวมากที่ส