บทที่ 75 น้ำตาลแดง

เย่หยุนเหนียงได้ยินคำพูดนี้ นึกถึงเจียงหมิงเจ๋อ

ยกมือขึ้นแล้วลดลง ส่ายหน้า "ข้าคิดแค่จะเลี้ยงพ่านเอ๋อร์ให้โต"

"เธอยังสาวอยู่ ไม่ควรคิดถึงแค่พ่านเอ๋อร์" ป้ากุ้ยฮวาปลอบเย่หยุนเหนียง "แม่ของเธอพูดตอนเที่ยงว่า คนเราต้องคิดถึงตัวเองบ้าง ข้าว่าถูกต้อง เธอต้องคิดถึงตัวเองให้มากขึ้น"

"ป

บทที่ 76 การแต่งงานในปรโลก

ฮูหยินฮวงถูกขัดขวางไม่ให้ตบเย่หยุนเหนียง จึงหันไปตบสตรีสาวที่ขวางตนแทน

ตบไปหนึ่งที ยังไม่พอใจ

ปังปังปัง... ตบติดต่อกันหลายที

ใบหน้าของสตรีสาวบวมเป็นลูกขนมจีบอย่างรวดเร็ว

ฮูหยินฮวงตบจนเมื่อยมือ เปลี่ยนมาเตะแทน เตะหนักขึ้นเรื่อยๆ จนสตรีสาวล้มลงกับพื้น

ตลอดทั้งกระบวนการ สตร

บทที่ 77 เจ็บท้อง

เสียงร้องไห้และต่อต้านของเย่หยุนเหนียง ไม่มีใครสนใจ

เย่หยุนเหนียงถูกหามวางลงในโลงศพ กำลังจะต้องเผชิญหน้ากับศพเน่า

เย่หยุนเหนียงหลับตาแน่น ในใจด่าถงหมึกไม่หยุด

"ฮวงโหย่วกวง เจ้าเป็นขุนนางราชสำนักแต่กลับฆ่าคนตามใจชอบ สมกับที่ราชสำนักเลี้ยงดูเจ้ามาหรือ?" เสียงของเป่าหมินดังขึ้น เบื