บทที่ 74 เขี้ยวหมาป่า

ฉ้ายต้าเม่ยเดินเข้ามา "ข้าได้เดินไปมาข้างนอก ไม่เข้าใจอะไรมากนัก แต่เข้าใจชัดเจนเรื่องหนึ่ง พวกเราเหนื่อยยากทั้งชีวิต ไม่กล้ากิน ไม่กล้าใช้ ทุกวันประหยัดทรมานตัวเอง เพื่อผู้ชายเพื่อลูก แต่พวกเขาสงสารเราสักแค่ไหน? ไม่มีเลย" คำพูดของฉ้ายต้าเม่ย ทำให้ป้ากุ้ยฮวาพยักหน้า

"จริงไหม

บทที่ 75 น้ำตาลแดง

เย่หยุนเหนียงได้ยินคำพูดนี้ นึกถึงเจียงหมิงเจ๋อ

ยกมือขึ้นแล้วลดลง ส่ายหน้า "ข้าคิดแค่จะเลี้ยงพ่านเอ๋อร์ให้โต"

"เธอยังสาวอยู่ ไม่ควรคิดถึงแค่พ่านเอ๋อร์" ป้ากุ้ยฮวาปลอบเย่หยุนเหนียง "แม่ของเธอพูดตอนเที่ยงว่า คนเราต้องคิดถึงตัวเองบ้าง ข้าว่าถูกต้อง เธอต้องคิดถึงตัวเองให้มากขึ้น"

"ป

บทที่ 76 การแต่งงานในปรโลก

ฮูหยินฮวงถูกขัดขวางไม่ให้ตบเย่หยุนเหนียง จึงหันไปตบสตรีสาวที่ขวางตนแทน

ตบไปหนึ่งที ยังไม่พอใจ

ปังปังปัง... ตบติดต่อกันหลายที

ใบหน้าของสตรีสาวบวมเป็นลูกขนมจีบอย่างรวดเร็ว

ฮูหยินฮวงตบจนเมื่อยมือ เปลี่ยนมาเตะแทน เตะหนักขึ้นเรื่อยๆ จนสตรีสาวล้มลงกับพื้น

ตลอดทั้งกระบวนการ สตร