บทที่ 62 - ถูกทำร้าย

200 ตำลึง ไปปล้นเอาเลยไหม!

"เงินที่ข้าหาได้ ล้วนเอาไปเลี้ยงครอบครัว หมดไปแล้ว ข้าไม่มีเงิน" เย่หยุนเหนียงปฏิเสธ

"เจ้านอกจากเงินเดือนยังได้รางวัลอีกไม่น้อย กำไลทองคำ เงินก้อน 200 ตำลึง"

"ไม่มีทั้งเงินและกำไลทอง ตระกูลเจียงให้แค่ผ้ากับดอกไม้ผ้าไหม ข้ากลับบ้านมา ที่บ้านไม่มีอาชีพ

บทที่ 63 - มาขอบคุณ

เย่หยุนเหนียงเล่าว่า หวังกุ้ยหย่งรู้เรื่องเงิน 200 ตำลึงและกำไลทองคำใหญ่อย่างแม่นยำ ฉ้ายต้าเม่ยก็รู้ว่าใครเป็นคนบอก

เงินก้อนและกำไลทองคำล้วนเป็นของที่เย่หยุนเหนียงนำกลับมาเอง ไม่ได้ผ่านมือป้าเถียนและป้าจาง

ตอนฉ้ายต้าเม่ยซื้อบ้าน เคยแอบบอกฉ้ายเสี่ยวเม่ย และบอกให้อย่าเล่าให้คนอ

บทที่ 64 - เด็กสกปรก

ตื่นแต่เช้า ป้อนข้าวพ่านเอ๋อร์ ส่งไปบ้านตระกูลสวี ฝากเหลียงม้ายเหมียวดูแล

เย่หยุนเหนียงถือตะกร้าไปตลาดซื้อผัก

เลือกปลาสดหนึ่งตัว ซื้อเต้าหู้สองก้อน

หันตัวจะกลับ เห็นคนคุ้นเคย

"ฮูหยิน" เย่หยุนเหนียงแปลกใจที่จะเจอจินฮุ่ยฟางที่นี่

"ตอนนี้ข้าไม่ใช่ฮูหยินสี่แห่งตระกูลเจียงแล้ว" จิน