บทที่ 61 - อิฐก้อน

"ตอนนั้นข้าโกรธจนลืมเรื่องท้อง กระโจนเข้าไปจะตีหนิวต้าเจี้ยว แต่ตีไม่โดน ข้าเองกลับต้องนอนพักท้องอยู่บนเตียงครึ่งเดือน" เหลียงม้ายเหมียวพูดถึงตรงนี้ ตบขาตัวเองแรงๆ โทษตัวเองที่ไม่มีความสามารถ ไม่รู้จักต่อสู้

เหลียงม้ายเหมียวหัวเราะ "พอแม่สามีรู้เรื่อง ก็ไปตีหนิวต้าเจี้ยวเสียหนึ

บทที่ 62 - ถูกทำร้าย

200 ตำลึง ไปปล้นเอาเลยไหม!

"เงินที่ข้าหาได้ ล้วนเอาไปเลี้ยงครอบครัว หมดไปแล้ว ข้าไม่มีเงิน" เย่หยุนเหนียงปฏิเสธ

"เจ้านอกจากเงินเดือนยังได้รางวัลอีกไม่น้อย กำไลทองคำ เงินก้อน 200 ตำลึง"

"ไม่มีทั้งเงินและกำไลทอง ตระกูลเจียงให้แค่ผ้ากับดอกไม้ผ้าไหม ข้ากลับบ้านมา ที่บ้านไม่มีอาชีพ

บทที่ 63 - มาขอบคุณ

เย่หยุนเหนียงเล่าว่า หวังกุ้ยหย่งรู้เรื่องเงิน 200 ตำลึงและกำไลทองคำใหญ่อย่างแม่นยำ ฉ้ายต้าเม่ยก็รู้ว่าใครเป็นคนบอก

เงินก้อนและกำไลทองคำล้วนเป็นของที่เย่หยุนเหนียงนำกลับมาเอง ไม่ได้ผ่านมือป้าเถียนและป้าจาง

ตอนฉ้ายต้าเม่ยซื้อบ้าน เคยแอบบอกฉ้ายเสี่ยวเม่ย และบอกให้อย่าเล่าให้คนอ