ตอน 41
โอย!แม่นมกลายเป็นนายหญิงของจวนเจียง
บทที่ 41 การช่วยเหลือ
เสียงดังกริ๊ก
เย่หยุนเหนียงเดินไปข้างเวินนวน ยื่นมือข้างหนึ่งช่วยพยุงนางลุกขึ้น
"อ๊า" เวินนวนเจ็บจนน้ำตาไหลพราก
เย่หยุนเหนียงคิดว่าตนทำให้เวินนวนเจ็บ กำลังจะเอ่ยปากถาม
ได้ยินเสียงใสของเด็กน้อย "ร้องไห้ น่าเกลียด" ตามด้วยเสียงหัวเราะคิกคัก
เย่หยุนเหนียงก้มหน้าลง มือน้อยของเจ
ตอน 42
บทที่ 42 กลับสู่ตระกูลเจียง
รถม้าค่อยๆ เคลื่อนมาถึงลานเล็กแห่งหนึ่ง
เจียงหมิงเจ๋ออุ้มเย่หยุนเหนียงลงจากรถ เข้าไปในจวน
"ข้าอาบเอง" เย่หยุนเหนียงยื่นมือผลักเจียงหมิงเจ๋อที่จะลงมือช่วยนางอาบน้ำออกไป
"เจ้ายังมีแรงหรือ?" คำถามกลับของเจียงหมิงเจ๋อทำให้เย่หยุนเหนียงจ้องเขา
ที่นางไม่มีแรงก็เพราะใครกัน
ตอน 43
บทที่ 43 ความสำคัญอันดับสอง
เมื่อกลับมาถึงเรือนจืออวี่ หลีเอ๋อร์ยืนรออยู่ที่ประตู
"พี่กลับมาแล้ว" หลีเอ๋อร์รีบก้าวเข้ามาประคองเย่หยุนเหนียง
"หลีเอ๋อร์ ข้าอยากนอนพักสักหน่อย" เย่หยุนเหนียงรู้สึกเหนื่อยจากการนั่งรถมาทั้งวัน
"ได้ค่ะ ข้าจะพาพี่ไปพักผ่อน" หลีเอ๋อร์ประคองเย่หยุนเหนียงเข้าห้อง
เย่หยุนเหน