ตอน 40
โอย!แม่นมกลายเป็นนายหญิงของจวนเจียง
บทที่ 40 รองเท้าหัวเสือ
เย่หยุนเหนียงมองดูอย่างละเอียด จะไม่คุ้นตาได้อย่างไร?
นั่นคือรองเท้าหัวเสือที่นางทำให้เจียงถิงจวินด้วยตัวเอง
เท้าซ้ายตาเสือข้างหนึ่ง เนื่องจากแบ่งเส้นผิด เมื่อเย็บออกมาสีจึงไม่เหมือนกัน
ข้างหนึ่งดำ อีกข้างออกแดงเล็กน้อย
เย่หยุนเหนียงมองซ้ายมองขวาไม่เห็นถ่าวหง ยิ่งไม่พบสาวใ
ตอน 41
บทที่ 41 การช่วยเหลือ
เสียงดังกริ๊ก
เย่หยุนเหนียงเดินไปข้างเวินนวน ยื่นมือข้างหนึ่งช่วยพยุงนางลุกขึ้น
"อ๊า" เวินนวนเจ็บจนน้ำตาไหลพราก
เย่หยุนเหนียงคิดว่าตนทำให้เวินนวนเจ็บ กำลังจะเอ่ยปากถาม
ได้ยินเสียงใสของเด็กน้อย "ร้องไห้ น่าเกลียด" ตามด้วยเสียงหัวเราะคิกคัก
เย่หยุนเหนียงก้มหน้าลง มือน้อยของเจ
ตอน 42
บทที่ 42 กลับสู่ตระกูลเจียง
รถม้าค่อยๆ เคลื่อนมาถึงลานเล็กแห่งหนึ่ง
เจียงหมิงเจ๋ออุ้มเย่หยุนเหนียงลงจากรถ เข้าไปในจวน
"ข้าอาบเอง" เย่หยุนเหนียงยื่นมือผลักเจียงหมิงเจ๋อที่จะลงมือช่วยนางอาบน้ำออกไป
"เจ้ายังมีแรงหรือ?" คำถามกลับของเจียงหมิงเจ๋อทำให้เย่หยุนเหนียงจ้องเขา
ที่นางไม่มีแรงก็เพราะใครกัน