บทที่ 32 การลงทะเบียน

กลับมาที่เรือนจืออวี่ เย่หยุนเหนียงขอให้หลีเอ๋อร์ปลุกตนก่อนเที่ยง

"ได้ค่ะ พี่" หลีเอ๋อร์รับคำ

ก่อนถึงเที่ยง หลีเอ๋อร์ปลุกเย่หยุนเหนียง "พี่ ตื่นเถอะค่ะ ถึงเวลาทานข้าวกลางวันแล้ว"

หลีเอ๋อร์นำอาหารกลางวันมา หลังจากเย่หยุนเหนียงทานเสร็จ ก็นำเงินไปที่เรือนซงน้อย

เรือนซงน้อยมีลา

บทที่ 33 งานเลี้ยงฉลองครบรอบหนึ่งปี

เย่หยุนเหนียงหยิบไม้เรียวขึ้นมา ขีดเส้นนอนในกระบะทราย

ปกติเวลาเย็บผ้าปักดอกไม้ เข็มเล็กๆ อยู่ในมือเย่หยุนเหนียงอย่างมั่นคง แต่ครั้งนี้จับไม้เรียว มือของนางสั่น

สั่นมาก ต้องใช้มือทั้งสองข้างจับไม้เรียว

ออกแรงมากเกินไป ไม้เรียวจึงจมลงถึงก้นกระถาง

ดึงไม้เรียวออก เย

บทที่ 34 พบการลักลอบมีชู้อีกครั้ง

เจียงถิงจวินขยับตัว เขาผลักของเสี่ยงทายทั้งหมดมารวมกัน แล้วทิ้งตัวทับลงไปเหมือนภูเขาไท่ซานถล่ม

ท่าทางของเจียงถิงจวินตอนนี้ ทำให้เย่หยุนเหนียงนึกถึงเด็กในหมู่บ้านที่จับเต่าได้ แล้วพลิกตัวเต่าให้นอนหงายเพื่อแกล้ง ท่าทางตลกขบขันที่ขาทั้งสี่ชี้ฟ้า

เย่หยุนเหนียงหุบปา