บทที่ 31 การเรียนรู้ตัวอักษร

เย่หยุนเหนียงรับประทานอาหารเช้าเสร็จแล้วมาที่เรือนฟางฮวาเพื่อเปลี่ยนเวรกับถาวหง

"คุณเย่แม่นม คุณชายตัวน้อยยังหลับอยู่" ถาวหงบอกก่อนจะจากไป เธอง่วงมากเพราะไม่ได้นอนทั้งคืน

เย่หยุนเหนียงเข้าไปในห้องด้านใน เจียงถิงจวินนอนหลับสบาย

เย่หยุนเหนียงนั่งเฝ้าอยู่ข้างๆ รอให้เข

บทที่ 32 การลงทะเบียน

กลับมาที่เรือนจืออวี่ เย่หยุนเหนียงขอให้หลีเอ๋อร์ปลุกตนก่อนเที่ยง

"ได้ค่ะ พี่" หลีเอ๋อร์รับคำ

ก่อนถึงเที่ยง หลีเอ๋อร์ปลุกเย่หยุนเหนียง "พี่ ตื่นเถอะค่ะ ถึงเวลาทานข้าวกลางวันแล้ว"

หลีเอ๋อร์นำอาหารกลางวันมา หลังจากเย่หยุนเหนียงทานเสร็จ ก็นำเงินไปที่เรือนซงน้อย

เรือนซงน้อยมีลา

บทที่ 33 งานเลี้ยงฉลองครบรอบหนึ่งปี

เย่หยุนเหนียงหยิบไม้เรียวขึ้นมา ขีดเส้นนอนในกระบะทราย

ปกติเวลาเย็บผ้าปักดอกไม้ เข็มเล็กๆ อยู่ในมือเย่หยุนเหนียงอย่างมั่นคง แต่ครั้งนี้จับไม้เรียว มือของนางสั่น

สั่นมาก ต้องใช้มือทั้งสองข้างจับไม้เรียว

ออกแรงมากเกินไป ไม้เรียวจึงจมลงถึงก้นกระถาง

ดึงไม้เรียวออก เย