ตอน 174
โอย!แม่นมกลายเป็นนายหญิงของจวนเจียง
บทที่ 174 ริบบิ้นผูกผม
เย่หยุนเหนียงวิ่งมาถึงจวนผู้ว่าการในลมหายใจเดียว หอบแฮ่กพูด "ข้าต้องพบท่านเป่า"
เจ้าหน้าที่ที่เฝ้าประตูได้ยินคำพูดของเย่หยุนเหนียงก็หัวเราะ ช่างกล้าจริงๆ ใครๆ ก็อยากจะพบท่าน
"ไปๆๆ ท่านเป่าไม่ใช่คนที่เจ้าอยากพบก็พบได้ รีบไป"
"ข้ามีธุระด่วน ต้องพบท่าน บอกท่านว่าข้าแซ่เย่ ชื
ตอน 175
บทที่ 175 เศษผ้า
สวีเอ้อร์เล่ยถึงนึกได้ว่าริบบิ้นแดงที่เขาเก็บได้อาจเป็นของซูซู
กลับบ้านค้นหา จะเอาไปคืนให้ซูซู
เดินออกจากบ้าน เจอเย่หยุนเหนียงที่นั่งรถม้ากลับมา
"ข้ารู้แค่นี้" สวีเอ้อร์เล่ยพูดจบก็หลบไปด้านหลังป้าสวี
"เอ้อร์เล่ย ป้าขอบใจที่บอกป้าเรื่องเหล่านี้" เย่หยุนเหนียงขอบคุณแล้วก็หมุนตัววิ
ตอน 176
บทที่ 176 ลายมือ
เย่หยุนเหนียงไม่เข้าใจความหมายในกระดาษ แต่มีเพียงเป่าหมินเท่านั้นที่เรียกฉ้ายต้าเม่ยว่า "ฮูหยิน"
มือของเย่หยุนเหนียงสั่น
เป่าหมินหลอกนางหรือ?
หรือว่ามีคนแอบอ้างชื่อเป่าหมินเพื่อหลอกฉ้ายต้าเม่ย?
หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง เย่หยุนเหนียงตัดสินใจเชื่อเป่าหมิน
"จิงเจ๋อ"
"ฮูหยิน"
"