บทที่ 173 ลางสังหรณ์ไม่ดี

ทุกปีในวันที่หนึ่งเดือนหนึ่ง ฉ้ายต้าเม่ยไม่เคยไปบ้านตระกูลโจว แล้วทำไมปีนี้ฉ้ายต้าเม่ยถึงพาแต่ซูซูไปบ้านตระกูลโจว

มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือ?

เย่หยุนเหนียงวางชามตะเกียบ เดินไปที่ประตู

"แม่"

ฉ้ายต้าเม่ยที่เดินไปถึงเรือนเลขที่ 3 หันกลับมา "เป็นอะไร?"

"ท่านจะไปบ้านน้าใช่ไห

บทที่ 174 ริบบิ้นผูกผม

เย่หยุนเหนียงวิ่งมาถึงจวนผู้ว่าการในลมหายใจเดียว หอบแฮ่กพูด "ข้าต้องพบท่านเป่า"

เจ้าหน้าที่ที่เฝ้าประตูได้ยินคำพูดของเย่หยุนเหนียงก็หัวเราะ ช่างกล้าจริงๆ ใครๆ ก็อยากจะพบท่าน

"ไปๆๆ ท่านเป่าไม่ใช่คนที่เจ้าอยากพบก็พบได้ รีบไป"

"ข้ามีธุระด่วน ต้องพบท่าน บอกท่านว่าข้าแซ่เย่ ชื

บทที่ 175 เศษผ้า

สวีเอ้อร์เล่ยถึงนึกได้ว่าริบบิ้นแดงที่เขาเก็บได้อาจเป็นของซูซู

กลับบ้านค้นหา จะเอาไปคืนให้ซูซู

เดินออกจากบ้าน เจอเย่หยุนเหนียงที่นั่งรถม้ากลับมา

"ข้ารู้แค่นี้" สวีเอ้อร์เล่ยพูดจบก็หลบไปด้านหลังป้าสวี

"เอ้อร์เล่ย ป้าขอบใจที่บอกป้าเรื่องเหล่านี้" เย่หยุนเหนียงขอบคุณแล้วก็หมุนตัววิ