บทที่ 166 - ตีได้เต็มที่

เย่หยุนเหนียงที่กำลังซักล้างอยู่ที่บ้านได้รับแจ้งจึงรีบมา

หมอมาถึงแล้ว กำลังพันแผลให้หนิวต้าเจี้ยว

หม่าเสี่ยวโข่วทายาให้หนิวต้าเจี้ยว

ใบหน้าของหนิวต้าเจี้ยวมีรอยช้ำเขียวบ้างแดงบ้าง ดูน่ากลัวมาก

หลี่พ่านและหลี่อานยืนอยู่ข้างๆ มองดูอย่างละเอียด ในดวงตาทั้งสองมีแววหวาดกลั

บทที่ 167 - ป่วยหนักดั่งภูเขาถล่ม

คำพูดของเย่หยุนเหนียง ทำให้คนในฝูงชนที่เคยนินทานางบางคนสีหน้าเปลี่ยนไป พวกเขานึกทบทวนว่าหลี่พ่านได้ยินหรือไม่

เย่หยุนเหนียงพูดกับหลี่พ่านและหลี่อานเสร็จแล้ว ก็หันไปมองคนรอบข้าง

"ข้าเย่หยุนเหนียง ไม่ว่าจะไปที่ใด ก็จะพาลูกๆ ไปด้วย"

เย่หยุนเหนียงพูดจบ ก็พาลูกๆ กลั

บทที่ 168 - เข้าสู่ตระกูลหลี่

เย่หยุนเหนียงไปยกน้ำชาจากครัวเข้ามาในห้องโถง ยกให้เหล่าฮูหยินเจียง

"เชิญดื่มชา"

เหล่าฮูหยินเจียงไม่รับ พิจารณาเย่หยุนเหนียง

ยิ่งดูยิ่งไม่พอใจ

หญิงเช่นนี้ จะให้เข้าประตูตระกูลเจียงได้อย่างไร

เย่หยุนเหนียงวางถ้วยชาลง นั่งลง ปล่อยให้เหล่าฮูหยินเจียงพิจารณา

"ไม่มีมา