บทที่ 165 แม่สื่อมาเยือน

ฉ้ายเสี่ยวเม่ยคิดว่าก็จริง

"ยังต้องบอกว่าพี่ใหญ่เก่งเรื่องพูด พี่ใหญ่ ช่วยพูดกับตงเอ๋อร์หน่อย"

ทนการอ้อนวอนของฉ้ายเสี่ยวเม่ยไม่ไหว ฉ้ายต้าเม่ยจึงตกลง

"แม่ ดูดอกไม้สวยจัง" ฉ้ายซูอี้วิ่งเข้ามา ในมือถือดอกไม้ผ้าไหม

"อืม สวย ใครให้หนู?"

"พี่สาวหลิงหลิงให้" ฉ้ายซูอี้ชี้ไปท

บทที่ 166 - ตีได้เต็มที่

เย่หยุนเหนียงที่กำลังซักล้างอยู่ที่บ้านได้รับแจ้งจึงรีบมา

หมอมาถึงแล้ว กำลังพันแผลให้หนิวต้าเจี้ยว

หม่าเสี่ยวโข่วทายาให้หนิวต้าเจี้ยว

ใบหน้าของหนิวต้าเจี้ยวมีรอยช้ำเขียวบ้างแดงบ้าง ดูน่ากลัวมาก

หลี่พ่านและหลี่อานยืนอยู่ข้างๆ มองดูอย่างละเอียด ในดวงตาทั้งสองมีแววหวาดกลั

บทที่ 167 - ป่วยหนักดั่งภูเขาถล่ม

คำพูดของเย่หยุนเหนียง ทำให้คนในฝูงชนที่เคยนินทานางบางคนสีหน้าเปลี่ยนไป พวกเขานึกทบทวนว่าหลี่พ่านได้ยินหรือไม่

เย่หยุนเหนียงพูดกับหลี่พ่านและหลี่อานเสร็จแล้ว ก็หันไปมองคนรอบข้าง

"ข้าเย่หยุนเหนียง ไม่ว่าจะไปที่ใด ก็จะพาลูกๆ ไปด้วย"

เย่หยุนเหนียงพูดจบ ก็พาลูกๆ กลั