ตอน 145
โอย!แม่นมกลายเป็นนายหญิงของจวนเจียง
บทที่ 145 อย่าทำอะไรวู่วาม
เถาหงเดินมา ถือขนมปังก้อนหนึ่ง ยื่นให้ชุนเอี้ยน
เห็นขนมปังขาวอวบ ชุนเอี้ยนกลืนน้ำลาย ปฏิเสธ
"พี่เถาหง ข้ารับไว้ไม่ได้"
"ดูถูกข้าหรือ รังเกียจว่าข้าสกปรก?"
"ไม่ใช่ ข้าไม่อาจแย่งเสบียงของพี่" ชุนเอี้ยนส่ายหน้า นางเห็นราคาที่เถาหงต้องจ่ายเพื่อแลกอาหารคำหนึ่ง
ชุนเอี้ยนรู้สึก
ตอน 146
บทที่ 146 คัดเลือกคน
"อาณาจักรเยียน"
"ใช่ๆๆ อาณาจักรเยียนนั่นแหละ" พ่านเอ๋อร์เห็นด้วย
"ฉันก็ได้ยินแม่พูดถึงอาณาจักรเยียน"
"ฉันก็ได้ยินเหมือนกัน" ฉ้ายต้าเม่ยพูดต่อ เล่าถึงลักษณะของเย่หยุนเหนียงและคำพูดในความฝันทั้งหมด
พ่านเอ๋อร์และอีกสองคนฟังอยู่ข้างๆ พร้อมเสริมรายละเอียด
หากคนเดียวฝัน อาจเป็
ตอน 147
บทที่ 147 กระโดดน้ำ
เย่หยุนเหนียงพยายามถีบหลายครั้ง แต่ไม่หลุด
อีกฝ่ายจับเท้าเธอแน่น ราวกับมันเป็นความหวังสุดท้าย
"เร็ว ออกแรง" เวินนวนตะโกน
"ได้" ชุนเอี้ยนออกแรง
ทั้งสามคนร่วมแรงกัน เย่หยุนเหนียงคลานออกจากรูหมา คนที่จับเท้าเธอก็ถูกลากออกมาด้วย
"พี่เถาหง!" ชุนเอี้ยนอุทาน
"รีบไป มีคนเห็นแล้ว"