ตอน 144
โอย!แม่นมกลายเป็นนายหญิงของจวนเจียง
บทที่ 144
ขาหักหูขาด
เย่หยุนเหนียงและคนอื่นๆ นั่งเบียดกัน กังวลว่าชายสามคนที่เฝ้ายามกลางคืนจะพุ่งเข้าใส่พวกนาง
"กรี๊ด อย่าแตะตัวข้า!" จู่ๆ ผู้หญิงคนหนึ่งก็กรีดร้อง ถอยหลังไม่หยุด
คนอื่นๆ ก็ตกใจกับเสียงร้องของนาง พากันถอยหลัง
"หุบปาก" ชายคนหนึ่งกำดาบขู่
"จินลาวลิ่ว พี่ม้าบอกแล้วนะ คนที่ถูกมัดห้า
ตอน 145
บทที่ 145
อย่าทำอะไรวู่วาม
เถาหงเดินมา ถือขนมปังก้อนหนึ่ง ยื่นให้ชุนเอี้ยน
เห็นขนมปังขาวอวบ ชุนเอี้ยนกลืนน้ำลาย ปฏิเสธ
"พี่เถาหง ข้ารับไว้ไม่ได้"
"ดูถูกข้าหรือ รังเกียจว่าข้าสกปรก?"
"ไม่ใช่ ข้าไม่อาจแย่งเสบียงของพี่" ชุนเอี้ยนส่ายหน้า นางเห็นราคาที่เถาหงต้องจ่ายเพื่อแลกอาหารคำหนึ่ง
ชุนเอี้ยนรู้ส
ตอน 146
บทที่ 146
คัดเลือกคน
"อาณาจักรเยียน"
"ใช่ๆๆ อาณาจักรเยียนนั่นแหละ" พ่านเอ๋อร์เห็นด้วย
"ฉันก็ได้ยินแม่พูดถึงอาณาจักรเยียน"
"ฉันก็ได้ยินเหมือนกัน" ฉ้ายต้าเม่ยพูดต่อ เล่าถึงลักษณะของเย่หยุนเหนียงและคำพูดในความฝันทั้งหมด
พ่านเอ๋อร์และอีกสองคนฟังอยู่ข้างๆ พร้อมเสริมรายละเอียด
หากคนเดียวฝัน อาจเ