บทที่ 132

ขุดผักป่า

ฉ้ายต้าเม่ยไม่เห็นด้วย เดือนสิบเอ็ด อากาศข้างนอกหนาวแห้ง จะมีผักป่าอะไรได้? ยิ่งไปแช่ความเย็น ไม่คุ้มค่า

"ข้าแค่ไปดูๆ ถ้าไม่ได้ผักป่า เก็บฟืนกลับมาก็ยังดี ตอนนี้ถ่านก็หาซื้อยาก ฟืนก็แพง บ้านอื่นๆ ในตรอกก็ไปชานเมืองกันหมดแล้ว ข้าก็อยากไปดูบ้าง" เย่หยุนเหนียงบอกความคิดของตน

พูด

บทที่ 133

การเพาะถั่วงอก

ฉ้ายต้าเม่ยส่ายหน้า ส่งข้าวและแป้งไม่เหมาะ คิดแล้วพูดว่า "เจ้าตวงแป้งเผือก 20 ชั่ง แล้วส่งถั่ว 10 ชั่งไปให้ตระกูลโจว น้าเล็กเจ้าเพาะถั่วงอกเก่งมาก บอกนางว่าถั่ว 10 ชั่งนี้ไม่ได้ให้ฟรี ให้นางคืนถั่วงอกมา 20 ชั่ง"

"ให้แค่นี้จะน้อยไปไหม เอาผักแห้งไปเพิ่มดีไหม ในครัวยังมีเนื

บทที่ 134

คนรักคนเล็ก

แล้วขนมแป้งนึ่งล่ะ ทำไมไม่เอาออกมา

"ขนมแป้งนึ่ง พรุ่งเช้าค่อยกิน"

"ตอนกลางคืนโจ๊กครึ่งชามก็พอแล้ว"

คำพูดของเด็กทั้งสอง ทำให้เย่หยุนเหนียงรู้สึกหมดปัญญา และไม่เข้าใจว่าทำไมเด็กทั้งสองถึงระมัดระวังนัก

"พวกเจ้าอย่าได้จำกัดตัวเองแบบนี้ บ้านเรามีของกิน" เย่หยุนเหนียงอธิบายอีกครั