บทที่ 128 บ้านตระกูลโจวว่างเปล่า

โจวหลิงหลิงบอกสิ่งที่ตนพบให้ฉ้ายเสี่ยวเม่ยฟัง

ฉ้ายเสี่ยวเม่ยฟังจบ กำชับโจวหลิงหลิงไม่ให้บอกคนอื่น

ฉ้ายเสี่ยวเม่ยแอบสังเกต จางไฉ่เอ๋อร์ไม่เพียงเอาข้าวและแป้งไป ยังเอาทั้งเนื้อ ผัก น้ำมัน เกลือ ซอส และน้ำส้มสายชู ทุกอย่างไปให้ตระกูลจาง

หลังจากครุ่นคิด ฉ้ายเสี่ยวเม่ยป

บทที่ 129 ไม่เสียใจ

ฉ้ายต้าเม่ยปฏิเสธข้อเสนอของเย่หยุนเหนียง

"ขนไป ก็เท่ากับบอกคนอื่นว่าบ้านเรามีข้าวสาร เดี๋ยวขโมยจะมองเห็น"

"แล้วจะทำยังไง?"

"พรุ่งนี้ข้าจะถือข้าว 20 จินไปบ้านตระกูลโจว หลังจากนั้น ก็ต้องดูว่าน้องสาวเจ้าและครอบครัวจะวางแผนยังไง" ไม่ใช่ว่าฉ้ายต้าเม่ยใจร้ายไม่สนใจน้องสาวแท้ๆ แต่เธอ

บทที่ 130 เจ้าพูดช้าไป

เย่หยุนเหนียงไม่พอใจ แต่การตัดสินใจของฉ้ายต้าเม่ย เธอไม่คัดค้าน

คนทำอาหารคือเย่หยุนเหนียง เธอปรับสัดส่วนหวอโถวอีกเล็กน้อย ใส่แป้งข้าวโพด/แป้งมันเทศน้อยลง แป้งขาวมากขึ้น

ทุกครั้งใส่ผักต่างๆ ในหวอโถว

ผักพวกนี้ เย่หยุนเหนียงต้องไปแย่งซื้อที่ตลาดผักแต่เช้าตรู่

ถือตะกร้าเดินมาถึ