บทที่ 126 เจอใครมา?

หลังจากนั้น ตอนกลางวันเย่หยุนเหนียงไปทำงานที่ร้านปักผ้าไป๋เส่อก่อน

ปิดร้านแล้วก็วิ่งไปทั่วเจียงเฉิง ซื้อของป่า ผลไม้แห้ง ปลาเค็ม... อะไรที่กินได้และเก็บไว้ได้ก็เก็บไว้ในห้องใต้ดิน

เย่หยุนเหนียงยังถือโอกาสที่ฤดูกาลเปลี่ยน อ้างว่ากลัวคนแก่และเด็กในบ้านป่วย ไปซื้อยาเม็ดสำเร็จรูปจา

บทที่ 127 เรื่องร้ายที่ตระกูลโจว (ตอนพิเศษ)

หลี่อานส่ายหน้าปฏิเสธ แต่ภายใต้สายตาที่มองทะลุทุกอย่างของเย่หยุนเหนียง เขาก็ก้มหน้าลง

"เจียงหมิงเยว่จำผมได้ เธอพาท่านเจียงผู้เฒ่ามาด้วย" หลี่อานหยุดชั่วครู่ "พวกเขาอยากให้ผมไปกับพวกเขา"

"ไป? ไปไหน?"

"พวกเขาบอกว่าจะไปซานเฉิง บอกว่าที่นั่นไม่มีภัยแล้ง บอกว

บทที่ 128 บ้านตระกูลโจวว่างเปล่า

โจวหลิงหลิงบอกสิ่งที่ตนพบให้ฉ้ายเสี่ยวเม่ยฟัง

ฉ้ายเสี่ยวเม่ยฟังจบ กำชับโจวหลิงหลิงไม่ให้บอกคนอื่น

ฉ้ายเสี่ยวเม่ยแอบสังเกต จางไฉ่เอ๋อร์ไม่เพียงเอาข้าวและแป้งไป ยังเอาทั้งเนื้อ ผัก น้ำมัน เกลือ ซอส และน้ำส้มสายชู ทุกอย่างไปให้ตระกูลจาง

หลังจากครุ่นคิด ฉ้ายเสี่ยวเม่ยป