บทที่ 125 เติมให้เต็ม

เด็กทั้ง 3 คนในบ้านโตแล้ว แต่ละคนต้องมีห้องส่วนตัว

โดยเฉพาะหลี่ผิง ที่ติดตามถงหมึกออกไปวิ่งงานข้างนอก ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ มากมาย ชั้นวางหนังสือในห้องที่เขาใช้วางของครึ่งหนึ่งยังไม่พอใช้

ลานบ้านก็มีขนาดเท่านั้น ถ้าสร้างชั้นเดียว เด็กๆ จะไม่มีพื้นที่เล่น

ถ้าสร้างสองชั้น บนล่าง

บทที่ 126 เจอใครมา?

หลังจากนั้น ตอนกลางวันเย่หยุนเหนียงไปทำงานที่ร้านปักผ้าไป๋เส่อก่อน

ปิดร้านแล้วก็วิ่งไปทั่วเจียงเฉิง ซื้อของป่า ผลไม้แห้ง ปลาเค็ม... อะไรที่กินได้และเก็บไว้ได้ก็เก็บไว้ในห้องใต้ดิน

เย่หยุนเหนียงยังถือโอกาสที่ฤดูกาลเปลี่ยน อ้างว่ากลัวคนแก่และเด็กในบ้านป่วย ไปซื้อยาเม็ดสำเร็จรูปจา

บทที่ 127 เรื่องร้ายที่ตระกูลโจว (ตอนพิเศษ)

หลี่อานส่ายหน้าปฏิเสธ แต่ภายใต้สายตาที่มองทะลุทุกอย่างของเย่หยุนเหนียง เขาก็ก้มหน้าลง

"เจียงหมิงเยว่จำผมได้ เธอพาท่านเจียงผู้เฒ่ามาด้วย" หลี่อานหยุดชั่วครู่ "พวกเขาอยากให้ผมไปกับพวกเขา"

"ไป? ไปไหน?"

"พวกเขาบอกว่าจะไปซานเฉิง บอกว่าที่นั่นไม่มีภัยแล้ง บอกว