บทที่ 11 การคำนับครั้งแรก

เย่หยุนเหนียงส่งเสื้อผ้าที่ทำให้เจียงถิงจวินไปให้จื่อหยวน เข้าไปในห้องเพื่อส่งเวรกับติงฟาง

ตอนนี้มีแค่สองคน ติงฟางเดิมตั้งใจจะดูแลแค่กลางวัน ถึงขนาดไปปรึกษาเย่หยุนเหนียงเรื่องนี้

ผลคือจื่อหยวนจัดตารางเวรให้ทั้งสองคนโดยตรง เย่หยุนเหนียงกับติงฟาง สลับกันวันละคน แต่โดยรวมแ

บทที่ 12 มีไข้

วันนี้เป็นวันที่ทรมานสำหรับเย่หยุนเหนียง

กลับมาที่เรือนจืออวี่ เย่หยุนเหนียงเหนื่อยล้านั่งพิงโต๊ะ

ซานหูพาคนเดินเข้ามา เย่หยุนเหนียงรีบลุกขึ้นยืน

"แม่นมเย่ดูแลคุณชายอย่างทุ่มเท ฮูหยินพระราชทานรางวัล"

"ขอบคุณฮูหยินที่พระราชทานรางวัล การดูแลคุณชายเป็นหน้าที่ที่ข้าน้อยพึงกระทำ" เย่ห

บทที่ 13 ความจริง

ไม่มีทางเลือก เย่หยุนเหนียงอุ้มเจียงถิงจวินมาตลอดทั้งวันทั้งคืน ร่างกายครึ่งหนึ่งชาไปหมด

เมื่อชุนเหยาเดินเข้ามา เย่หยุนเหนียงรู้สึกเหมือนเจอญาติ "พี่ชุนเหยา~"

ชุนเหยายื่นมือไปอุ้มเจียงถิงจวิน

แรกๆ เจียงถิงจวินดิ้นบ้าง แต่ชุนเหยาตบเบาๆ พร้อมกับปลอบ เจียงถิงจวินก็ไม่ร้องไห้ และห