บทที่ 404 รู้ร้ายหมด

วันรุ่งขึ้น

เหยี่ยไช่ผิงฝืนทนความเจ็บปวดลุกขึ้น จากนั้นก็ไปกราบไหว้ชงชาที่ห้องโถงใหญ่พร้อมกับเสิ่นจื้อเยี่ยน

"คุณแม่ ดื่มชาค่ะ" สามีภรรยาคู่นี้คุกเข่าต่อหน้าเล่าฮูหยินเสิ่น ยกถ้วยชาขึ้น

"ดีๆ" เล่าฮูหยินเสิ่นมองดูคู่รักที่งดงามคู่นี้ด้วยความปลื้มปีติจนใบหน้าเปล่งปลั่ง

จากนั

บทที่ 405 ส่งกลับบ้านเกิด

หลังจากทำลายห้องรับแขกในเรือนของเล่าฮูหยินหลินจนพังพินาศ มาร์ควิสแห่งติ้งกั๋วจึงโบกมือ: "ไป!"

จากนั้นก็พาองครักษ์เดินออกไปอย่างองอาจ

"เสิ่นจื้อฉวิน— เจ้าทหารหยาบคาย! ไอ้อันธพาล—" เล่าฮูหยินหลินกุมอกล้มลง

สาวใช้และแม่นมที่หลบอยู่ตามมุมตอนที่มาร์ควิสแห่งติ้งกั๋วอาละวาด ร

บทที่ 406 เขียนทะเบียนสมรส

เล่าฮูหยินหลินร้องไห้ออกไปขอความช่วยเหลือจากญาติฝ่ายตัวเอง เพื่อช่วยเกลี้ยกล่อมหลินโสวฝู่

ญาติทุกคนมองนางเหมือนมองคนโง่

หลินหย่าเซียนคนก่อน แม้จะหย่าร้างออกมา แบกรับคำนินทาว่าทิ้งสามีทิ้งลูก แต่ก็ยังเป็นธิดาของโสวฝู่

ประกอบกับชื่อเสียงด้านความสามารถและความงาม ก็มีคนคิ