บทที่ 395 แค่นี้เอง?

"เจ้า เจ้า เจ้า..." ชุ่ยจู๋โกรธจนหน้าซีด "ข้าไม่อยากเถียงเรื่องไร้สาระกับเจ้า กล่องนี้..."

ขโมยที่คุกเข่าอยู่กลอกตา: "เจอในห้องหนังสือของกู้เซิ่น! นอกจากนี้ ยังมีอีกกล่องด้วย! แต่ตอนนั้นเกือบถูกจับได้ เลยหยิบมาแค่กล่องเดียวแล้ววิ่งหนี"

ชุ่ยจู๋กัดฟัน: "หุบปาก! จะเชื่อคำพูดขโม

บทที่ 396 จับได้คาหนังคาเขา

เมื่อเห็นเจ้าหน้าที่ศาล สีหน้าของกู้เซิ่นก็เปลี่ยนไปในทันที

กล่องสีน้ำเงินในมือรู้สึกร้อนราวกับถ่านหิน อยากจะโยนทิ้งหรือกำจัดมันไปให้พ้นๆ

แต่ต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ เขาจะโยนได้อย่างไร

เจ้าหน้าที่ศาลเห็นกู้เซิ่นเช่นกัน แต่พวกเขาคำนับองค์หญิงใหญ่ก่อน: "ขอคารวะองค์หญิงใหญ

บทที่ 397 อยากให้ลูกแท้ๆ ตายนักหรือ

ไม่นาน กู้เซิ่นก็มาถึงพร้อมกับเจ้าหน้าที่ศาล

ชาวบ้านเพิ่งเคยเห็นคนแต่งตัวหรูหราสง่างามขนาดนี้เป็นผู้ต้องหาเป็นครั้งแรก ทุกคนต่างหลีกทางให้โดยไม่รู้ตัว

เห็นกู้เซิ่นเดินเข้าศาลอย่างสง่าผ่าเผย มือไพล่หลัง

กู้ฮั่นและหลี่เจียวเจียวกำลังคุกเข่าอยู่ข้างใน กู้ฮั่นหัน