บทที่ 351 แม้เขาไม่ประจบก็ยังมีคนประจบ

เหว่ยซื่อถูกเขาด่าจนน้ำตาคลอ ความน้อยใจพลุ่งพล่าน โยนไม้กวาดในมือทิ้งแล้ววิ่งออกไปด้วยความโกรธแค้น

มันเรื่องอะไรกัน ลูกสาวที่กลับมาบ้านเกิด ทำไมต้องเอาสินสอดไปทั้งหมดด้วย?

นางนึกออกแล้ว ทำไมจู่ๆ ถึงได้ตั้งครัวเรือนแยก จู่ๆ ก็แยกออกไปอยู่

ที่แท้ตั้งแต่แรกก็

บทที่ 352 ก็แค่อยากหลอกแต่งงานเท่านั้นเอง

หมอจ้าวพูดจบก็จากไป

เหว่ยซื่ออารมณ์ดีมาก จึงไม่ติดใจเรื่องเมื่อครู่: "งั้นเธอก็ดูแลครรภ์ให้ดีๆ นะ ให้กำเนิดหลานชายตัวอ้วนให้บ้านเรา"

แม้เหว่ยซื่อจะโกรธที่เหว่ยเสี่ยวจวนไม่ทำงาน แต่คิดถึงว่าในท้องมีหลานชายคนแรก ก็รู้สึกว่าพอจะทนได้

สำคัญที่สุดคือ แค่หลาน

บทที่ 353 ฉันไม่สนใจเธอ

เขาขมวดคิ้ว พูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและจนใจ:

"จินฮวา... เมื่อก่อนฉันยังเด็กไม่รู้เรื่อง... หลังจากเรื่องนั้น ฉันก็เสียใจ... ตอนนั้นฉันทำผิดจริงๆ"

"แต่นั่นเป็นเพราะถูกเพื่อนๆ ยุยง จริงๆ แล้ว ฉันจริงใจกับเธอนะ ไม่งั้นก็คงไม่ทุ่มเทกับเธอขนาดนั้น"

เหยี่ยจินฮวาก้มหน้าหัวเราะเย็