บทที่ 35 รอพวกเจ้านานแล้ว

แม่ลูกเหยี่ยไช่ผิงขึ้นเขา เจอสิบกว่าคนเก็บพุทรากลางเขา

มีทั้งเด็ก มีทั้งผู้หญิง

เหยี่ยอิ้นฮวากำลังใช้ชายเสื้อห่อพุทรา เห็นสามคนเหยี่ยไช่ผิงก็โบกมือ

เหยี่ยฮวนเอ๋อร์ถือตะกร้าวิ่งไป อิ้นฮวาเทพุทราใส่ตะกร้า มีตั้งสองสามจิน

ภรรยาเถี่ยหนิวก็อยู่ นางถือไม้ไผ่ยาว ตีแรงๆ ที โค

บทที่ 36 คู่ที่เหมาะสม

แม้วันนี้จะทำเพิ่มอีกถัง แต่กลับขายได้เร็วกว่าเมื่อวาน ใช้เวลาเพียงชั่วโมงครึ่งก็ขายหมดทั้งสามถังแล้ว บางคนที่ไม่ได้กินถึงกับเสียดาย

แม่เหยี่ยยิ้มและพูดว่า “ขอโทษนะคะ วันนี้ขายหมดแล้ว พรุ่งนี้เชิญมาแต่เช้า” เมื่อพูดจบ ฝูงคนจึงพากันจากไปอย่างเสียดาย

เหยี่ยไช่ผิงกำลังเก็บโต๊

บทที่ 37 หลี่จื้อหยวนกำลังจะแต่งงาน

“ได้ยินว่ามีซาลาเปา!” เหยี่ยเผิงกับเอ้อร์เฉวียนรีบวิ่งออกมาด้วยความตื่นเต้น พวกเขานอนดึกเมื่อคืนนี้เพราะเฝ้าริมแม่น้ำและกำลังหลับอยู่ แต่พอได้ยินว่ามีซาลาเปา ก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที

แม้กระทั่งตู๋ซื่อ เหว่ยซื่อ จินฮวา และยินฮวาเองก็ตื่นเต้นจนออกมา พวกเขาจำไม่ได้