บทที่ 34 ค่าแรง

เหยี่ยไช่ผิงล้างของเสร็จ ก็ปิดประตูห้อง เริ่มนับเงิน

เหยี่ยจิ่นเอ๋อร์และเหยี่ยฮวนเอ๋อร์เห็นเหรียญทองแดงเต็มโต๊ะ อดสูดหายใจไม่ได้

"พวกเราร้อยยี่สิบเหวินเป็นพวง"

แม่ลูกสามคนหยิบเชือก เริ่มทำงาน

สองเค่อหลัง ร้อยเหวินทั้งหมดเสร็จ เหยี่ยไช่ผิงนับ มีห้าสิบกว่าพวง ยังมีเหวินเศษสิบกว่า

บทที่ 35 รอพวกเจ้านานแล้ว

แม่ลูกเหยี่ยไช่ผิงขึ้นเขา เจอสิบกว่าคนเก็บพุทรากลางเขา

มีทั้งเด็ก มีทั้งผู้หญิง

เหยี่ยอิ้นฮวากำลังใช้ชายเสื้อห่อพุทรา เห็นสามคนเหยี่ยไช่ผิงก็โบกมือ

เหยี่ยฮวนเอ๋อร์ถือตะกร้าวิ่งไป อิ้นฮวาเทพุทราใส่ตะกร้า มีตั้งสองสามจิน

ภรรยาเถี่ยหนิวก็อยู่ นางถือไม้ไผ่ยาว ตีแรงๆ ที โค

บทที่ 36 คู่ที่เหมาะสม

แม้วันนี้จะทำเพิ่มอีกถัง แต่กลับขายได้เร็วกว่าเมื่อวาน ใช้เวลาเพียงชั่วโมงครึ่งก็ขายหมดทั้งสามถังแล้ว บางคนที่ไม่ได้กินถึงกับเสียดาย

แม่เหยี่ยยิ้มและพูดว่า “ขอโทษนะคะ วันนี้ขายหมดแล้ว พรุ่งนี้เชิญมาแต่เช้า” เมื่อพูดจบ ฝูงคนจึงพากันจากไปอย่างเสียดาย

เหยี่ยไช่ผิงกำลังเก็บโต๊