บทที่ 291

หลี่เจียวเจียวมาให้ของขวัญ

เหว่ยซื่อเบ้ปากพูดว่า "ที่ไป่เว่ยโหลวทำงานเป็นคนงานหนึ่งเดือนได้แค่ 600 เหวิน ยังไม่ถึงครึ่งของค่าแรงที่โรงงานเฟอร์นิเจอร์บ้านพวกเธอเลย!"

ตู๋ซื่อโกรธพูดว่า "เขาเลือกเองไม่ได้จะไปโทษใคร? อีกอย่างโรงงานของเราก็รับคนในหมู่บ้านเป็นส่วนใหญ่ คนหมู่บ้านอื่นรับน้อยม

บทที่ 292

นี่คือการรั่วไหลของข้อสอบ

เหยี่ยต้าเฉวียนตบโต๊ะลุกขึ้น:

"ขออาเจียน! หลี่จื้อหยวนอายุ 33 ถึงสอบได้เป็นซิ่วไฉ่ แถมยังได้คนสุดท้าย แค่นี้จะสอบได้จวี่เหรินหรือ? ยังจะได้เซี้ยหยวน（สอบติดอันดับ1เรียกว่าเซี้ยหยวน）อีก! ขำจนตายเลย! ฮ่าๆๆ!"

"ใช่!" ชาวบ้านโห่ไล่พร้อมกัน

หลี่เจียวเจียวมองดูท่าทา

บทที่ 293

การสอบสอบประจำมณฑลเริ่มขึ้น

ช่วงนี้ หลี่จื้อหยวนมั่นใจจนล้นทะลัก

แต่ตอนนี้ หลี่เจียวเจียวกลับบอกว่าที่หลี่จื่อโม่ได้ที่หนึ่งไม่เกี่ยวกับเขาแม้แต่น้อย?

ทั้งหมดเป็นการลอกมา!

นั่นไม่ใช่หมายความว่าความสามารถของเขาสู้ไอ้หน้าหวานนั่นไม่ได้หรือ?

หลี่จื้อหยวนส่ายหน้าไม่อยากเชื่อ: "เป็นไปไม่ได