บทที่ 322 ทำไมต้องปล่อยให้พวกเขาไป

เหยี่ยไช่ผิง ตู๋ซื่อ และเหยี่ยหูเฟินเดินกลับด้วยกัน

ตู๋ซื่อขมวดคิ้วพูดว่า "น้องชายคนที่สองนี่ใจอ่อนเกินไป อีกอย่าง เมื่อวานก็ไม่ควรบอกเรื่องหุ้นส่วนโรงงานเฟอร์นิเจอร์กับภรรยาของเขา"

เหยี่ยหูเฟินพูดว่า "บอกหรือไม่บอก มันต่างกันตรงไหนล่ะ?"

"ไม่ว่าเหยี่ยเผิงจะเป็

บทที่ 323 เปลี่ยนเส้นทาง

ทหารยามได้ยินคำพูดนี้ก็หน้าบึ้ง ตะโกนด้วยความโกรธ:

"เงียบ! นี่เป็นคำสั่งของทางการ ไม่ใช่เรื่องที่พวกเจ้าจะมาพูดจาวิพากษ์วิจารณ์"

จางสุ่ยเหนียงหน้าซีด "อะไรคือคำสั่งทางการ... ในประกาศเขียนชัดๆ ว่าเหยี่ยไช่ผิงจะออกเงินสร้างสะพาน ก็เพื่อความสะดวกของหมู่บ้านพวกเขาไม่ใช่หรือ!"

บทที่ 324 จะไม่จ่ายแม้แต่เหวินเดียว

พอเหยี่ยไช่ผิงกลับถึงบ้าน ก็เห็นแม่สุ่ยเซิงวิ่งออกมาจากห้องโถงอย่างตื่นเต้น:

"ไช่ผิง หมู่บ้านเราจะสร้างสะพานใช่ไหม? เชื่อมระหว่างหมู่บ้านชิงเหอกับหมู่บ้านตระกูลหลี่ โอ้พระเจ้า! ดีจังเลย! เธอไม่รู้หรอกว่าฉันชอบไปหมู่บ้านตระกูลหลี่แค่ไหน ต่อไปฉันไม่ต้องเดินสิบลี้แ