บทที่ 233

บทที่233 เธอกลัวอะไร ก็จะให้อะไรเธอ

แม่เหยี่ยโกรธจัดโยนผักในมือลงพื้น "พูดเหลวไหล ไช่ผิงของข้าจะมีอะไรกับเขาได้?"

แม่สุ่ยเซิงขมวดคิ้ว "งั้นท่านเจ้าเมืองมาทำไม?"

"พูดถึง ท่านเจ้าเมืองเป็นพ่อเมืองของพวกเรา ทำไมจู่ๆ ถึงสนิทกับไช่ผิงขึ้นมา? นี่มันไม่ปกติตั้งแต่แรกแล้ว"

แม่เหยี่ยชะงัก นาง

บทที่ 234

ซ่อนไม่อยู่แล้วหรือ?

เหยี่ยต้าเฉวียนขับรถม้า ค่อยๆ เคลื่อนไปบนถนนใหญ่ที่คึกคักของเมือง

ในรถม้า เหยี่ยไช่ผิงกำลังหัวเราะพูดคุยกับจิ่นเอ๋อร์และฮวนเอ๋อร์ เหยี่ยเสวียนนั่งอ่านหนังสืออยู่ข้างๆ

สบายๆ และเป็นอิสระ

เหยี่ยจิ่นเอ๋อร์กล่าว "แม่ พวกเราไปถึงเมือง จะไปเที่ยวที่ไหนกัน?"

"อืม... เ

บทที่ 235

ดึงนางลงจากหลังม้า

ในโรงเตี๊ยม

เหยี่ยไช่ผิงเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่แล้ว

จิ่นเอ๋อร์และฮวนเอ๋อร์ผมเปื้อนน้ำซุปเกี๊ยว ตอนนี้กำลังอาบน้ำอยู่ในห้องอื่น

เสียงเคาะประตูดังขึ้น เหยี่ยไช่ผิงเปิดประตู เห็นท่านเจ้าเมืองลู่ยืนอยู่หน้าประตู หน้าตาสำนึกผิดพูดว่า "คุณเหยี่ย คุยกันสักหน่อยได้ไหม?"

เหยี่ย