บทที่ 264 ดูเหมือนจะลืมขอบคุณ

เหยี่ยไช่ผิงรับเงินแล้วถาม: "พรุ่งนี้พวกเจ้าจะเอาไปกี่ตัว?"

หูเสี่ยวซื่อตอบ: "พวกเราจะเอา 150 ตัว"

"ได้ แต่พรุ่งนี้เสี่ยวซานกับพี่เขยต้องไปทำงาน เจ้าจะไปคนเดียวได้หรือ?"

หูเสี่ยวซานกับเหยี่ยหย่งชะงัก

หูเสี่ยวซื่อถาม: "ป้าผิง พี่สามของผมออกจากร้านน้ำซุปได้ไหม?"

พอได้ยิ

บทที่ 265 อยากไปก็ไป

เสิ่นจื้อเยี่ยนคิดสักครู่ แล้วพูด:

"นึกไม่ออกจริงๆ งั้นไปซื้อไซดักปลากับข้าไหม?"

เหยี่ยไช่ผิงงุนงง: "นี่มันเรื่องอะไรกัน?"

"ข้ากำลังจะออกไปซื้อไซดักปลาพอดีตอนเจ้ามา นึกไม่ออกจริงๆ ว่าจะเอาอะไรเป็นของขอบคุณ แต่เจ้าจะขอบคุณให้ได้ งั้นก็ไปซื้อไซดักปลาสักหน่อย"

เหยี่ยไช่ผิง: "บ้าน

บทที่ 266 เงินน่าจะหาได้ง่าย

ทุกคนพูดคุยเสียงดังวุ่นวาย หากไม่ใช่เพราะเสี่ยวเยี่ยนกับซานจื่อคอยห้ามไว้ พวกเขาคงกระโจนเข้าหาเหยี่ยไช่ผิงแล้ว

"ไช่ผิง ไช่ผิง ได้ยินไหม ฉันต้องการ 300 ตัว!"

"ฉันต้องการอย่างน้อย 500 ตัว!"

"ฉันต้องการ 1,000 ตัว!"

แต่พวกเขาตะโกนอยู่พักใหญ่ กลับเห็นเหยี่ยไช่ผิงยืนนิ่งเฉ