บทที่ 260 เกือบจะพังแล้ว

ไอ้บ้าเหยี่ยเสวียน ปีนี้สอบเข้าโรงเรียน เขาคงไม่ได้เป็นซิ่วไฉ่จริงๆ หรอกนะ?

เป็นไปไม่ได้! เหยี่ยเสวียนยังไม่ถึง 20 ปี ถ้าเขาสอบได้จริง ตระกูลเหยี่ยจะต้องข่มหน้าเราแน่ๆ

หลี่จื้อหยวนยังจำได้ดี ว่าตัวเองเคยส่ายหน้าใส่เหยี่ยเสวียนกี่ครั้ง พูดว่าเขาเป็นคนไร้ความสามารถ ไม่มีวัต

บทที่ 261 นางไม่รังเกียจ

ริมแม่น้ำ --

หลังจากเสิ่นจื้อเยี่ยนใช้เหยื่อใหม่ เขาก็ทอดสายเบ็ด นั่งสบายๆ ที่ที่เดิม

เหยี่ยไช่ผิงเห็นเขายังใช้คันเบ็ดที่มีรอกอันนั้น จึงถามอย่างแปลกใจ: "คันเบ็ดนี้ใช้ดีหรือ?"

"ก็พอใช้ได้"

เหยี่ยไช่ผิงกลับรู้สึกว่าไม่ค่อยดี แต่แต่ละคนความรู้สึกไม่เหมือนกัน บางทีเสิ่นจื้อเ

บทที่ 262 เก็บไว้ทำไม ขนของไปขาย

เหยี่ยเอ้อร์เฉวียนกลับถึงบ้านตอนเย็น

เหว่ยซื่อกำลังล้างผักในครัว มองผ่านหน้าต่างเห็นเขาเข้ามา จึงพูด:

"เมื่อคืนไม่ได้บอกหรือว่าจะกลับมากินข้าวเที่ยง? ข้าเสียดายที่เก็บอาหารไว้ให้เจ้า"

เหยี่ยเอ้อร์เฉวียนโยนเครื่องมือรกรุงรังเข้าห้องเก็บฟืน: "ตอนเที่ยงกลับมาแล้วไปบ้