บทที่ 259 เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน

หลี่จื้อหยวนฟังคำชมจากเฉินเม่าแล้วรู้สึกปลื้มใจเหลือเกิน!

ราวกับว่าตนเองได้สอบติดและได้ขี่ม้าแห่รอบเมืองแล้ว

วันรุ่งขึ้น โรงเรียนประจำเมืองก็ประกาศแจ้งนักเรียนว่า พรุ่งนี้เช้าจะมีปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่มาบรรยาย ขอให้นักเรียนทุกคนพยายามอย่าลา

เมื่อนักเรียนได้ยินข่าวนี้

บทที่ 260 เกือบจะพังแล้ว

ไอ้บ้าเหยี่ยเสวียน ปีนี้สอบเข้าโรงเรียน เขาคงไม่ได้เป็นซิ่วไฉ่จริงๆ หรอกนะ?

เป็นไปไม่ได้! เหยี่ยเสวียนยังไม่ถึง 20 ปี ถ้าเขาสอบได้จริง ตระกูลเหยี่ยจะต้องข่มหน้าเราแน่ๆ

หลี่จื้อหยวนยังจำได้ดี ว่าตัวเองเคยส่ายหน้าใส่เหยี่ยเสวียนกี่ครั้ง พูดว่าเขาเป็นคนไร้ความสามารถ ไม่มีวัต

บทที่ 261 นางไม่รังเกียจ

ริมแม่น้ำ --

หลังจากเสิ่นจื้อเยี่ยนใช้เหยื่อใหม่ เขาก็ทอดสายเบ็ด นั่งสบายๆ ที่ที่เดิม

เหยี่ยไช่ผิงเห็นเขายังใช้คันเบ็ดที่มีรอกอันนั้น จึงถามอย่างแปลกใจ: "คันเบ็ดนี้ใช้ดีหรือ?"

"ก็พอใช้ได้"

เหยี่ยไช่ผิงกลับรู้สึกว่าไม่ค่อยดี แต่แต่ละคนความรู้สึกไม่เหมือนกัน บางทีเสิ่นจื้อเ