บทที่ 253 ง่ายต่อการเอาใจ

พ่อเหยี่ยและแม่เหยี่ยอยากจะดุด่าเหว่ยซื่อ

แต่ต่อหน้าแขก ไม่เหมาะที่จะทะเลาะกัน

เหยี่ยเผิงที่อยู่ข้างๆ รีบพูด: "แม่..."

"เจ้าเงียบไป!" เหว่ยซื่อมองเขาด้วยสายตาดุ นางทำเพื่อใคร? ก็ทำเพื่อเขาไม่ใช่หรือ?

เสิ่นจื้อเยี่ยนเห็นความอึดอัดของพ่อเหยี่ยและคนอื่นๆ ไม่อยากให้พวกเขาลำบ

บทที่ 254 หนุ่มหน้าตาดีคนนี้เป็นใคร

เหว่ยซื่อได้ยินคำว่าเดือนละสิบตำลึง หน้าเปลี่ยนสีสลับไปมา

"เป็นไง? ยังอยากให้เผิงเรียนหนังสืออยู่ไหม?" แม่เหยี่ยพูด

ตอนนั้น เงาร่างหนึ่งวิ่งออกมาจากห้อง คือเหยี่ยเผิง

เขาทำหน้าเบื่อชีวิต: "ย่า อย่าให้ผมเรียนเลย! ผมจะตายแน่ๆ!"

แม่เหยี่ยถอนหายใจอย่างแรง มองเหว่ย

บทที่ 255 เกี่ยวอะไรกับเจ้า

เหยี่ยไช่ผิงและคณะยังคงล่าสัตว์อยู่บนเขา

เสิ่นจื้อเยี่ยนเริ่มต้นด้วยการยิงไก่ป่าได้สองตัว ทำเอาเหยี่ยไช่ผิงตะลึง คนที่ตกปลาไม่ได้คนนี้ กลับล่าสัตว์เป็น! แถมยังล่าได้ด้วย!

เหยี่ยเสวียนและเหยี่ยต้าเฉวียนวิ่งไปเก็บไก่ป่าอย่างตื่นเต้น

เหยี่ยไช่ผิงมองเขาพลางยิ้ม: "ท่านเก่งจ