บทที่ 252 มาแล้ว

เหว่ยซื่อยืนอยู่ในครัว มองซี่โครงหมูที่บ้านพี่ใหญ่เอามาให้ด้วยความไม่พอใจ

ได้ยินว่าพี่สะใภ้ใหญ่ส่งหัวหมูทั้งหัวไปให้ครอบครัวเดิม แถมยังให้เนื้อห้าจินทั้งผู้ใหญ่บ้านและครอบครัวแม่ซิ่วซิ่ว แต่กลับให้บ้านพวกเขาแค่ซี่โครงสามชิ้น...

นี่ยังเป็นพี่น้องร่วมสายเลือดนะ! ให้คนนอกมากมาย แต่กล

บทที่ 253 ง่ายต่อการเอาใจ

พ่อเหยี่ยและแม่เหยี่ยอยากจะดุด่าเหว่ยซื่อ

แต่ต่อหน้าแขก ไม่เหมาะที่จะทะเลาะกัน

เหยี่ยเผิงที่อยู่ข้างๆ รีบพูด: "แม่..."

"เจ้าเงียบไป!" เหว่ยซื่อมองเขาด้วยสายตาดุ นางทำเพื่อใคร? ก็ทำเพื่อเขาไม่ใช่หรือ?

เสิ่นจื้อเยี่ยนเห็นความอึดอัดของพ่อเหยี่ยและคนอื่นๆ ไม่อยากให้พวกเขาลำบ

บทที่ 254 หนุ่มหน้าตาดีคนนี้เป็นใคร

เหว่ยซื่อได้ยินคำว่าเดือนละสิบตำลึง หน้าเปลี่ยนสีสลับไปมา

"เป็นไง? ยังอยากให้เผิงเรียนหนังสืออยู่ไหม?" แม่เหยี่ยพูด

ตอนนั้น เงาร่างหนึ่งวิ่งออกมาจากห้อง คือเหยี่ยเผิง

เขาทำหน้าเบื่อชีวิต: "ย่า อย่าให้ผมเรียนเลย! ผมจะตายแน่ๆ!"

แม่เหยี่ยถอนหายใจอย่างแรง มองเหว่ย