บทที่ 231 จัดคู่ให้

ภรรยาท่านเจ้าเมืองขมวดคิ้ว "เรื่องนี้ข้าก็ได้ยินมาบ้างแล้ว คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะกล้าขนาดนี้"

แม่เหยี่ยเห็นว่าเธอไม่ถือสา จึงถอนหายใจโล่งอก "ใช่แล้วเจ้าค่ะ ขอให้ท่านหญิงจับพวกที่ปล่อยข่าวลือพวกนี้ด้วยเถิด"

ภรรยาท่านเจ้าเมืองถอนหายใจ "แต่จะปิดปากคนมากมายได้อย่างไร? อีกอย่าง เหยี

บทที่ 232 เรารู้จักกันทุกคน

เหยี่ยต้าเฉวียนโกรธมาก เขายังอยากรอท่านเจ้าเมืองลู่

แต่แม่นมก็ยืนอยู่ตรงนั้น ยิ้มแย้มอยู่

เหยี่ยไช่ผิงกล่าว "พี่ใหญ่ พวกเรากลับบ้านกันเถอะ!"

"ฮึ!" เหยี่ยต้าเฉวียนจึงสะบัดแส้ม้า

รถม้าค่อยๆ ออกจากที่ว่าการ

ระหว่างทาง เหยี่ยต้าเฉวียนบ่นพึมพำ "อะไรกัน น้องสาวจะแต่งหรือ

บทที่233 เธอกลัวอะไร ก็จะให้อะไรเธอ

แม่เหยี่ยโกรธจัดโยนผักในมือลงพื้น "พูดเหลวไหล ไช่ผิงของข้าจะมีอะไรกับเขาได้?"

แม่สุ่ยเซิงขมวดคิ้ว "งั้นท่านเจ้าเมืองมาทำไม?"

"พูดถึง ท่านเจ้าเมืองเป็นพ่อเมืองของพวกเรา ทำไมจู่ๆ ถึงสนิทกับไช่ผิงขึ้นมา? นี่มันไม่ปกติตั้งแต่แรกแล้ว"

แม่เหยี่ยชะงัก นางก็ไม่รู้ จึ