บทที่ 181 ความรู้สึกขัดแย้ง

เสิ่นมั่นมั่นพูดว่า "บ้านป้ามีซวี่อวี๋เหลืออยู่ไหมคะ? หนูยังไม่เคยเห็นเลย อยากดูค่ะ"

"ไม่มีแล้วค่ะ" เหยี่ยไช่ผิงพูดด้วยสีหน้าเสียดาย "ตอนที่ซื้อมา ฉันจ่ายเงินให้พ่อค้าเร่ผ่าให้ เอาน้ำและส่วนต่างๆ ใส่ไหแล้วปิดผนึกเก็บไว้ในห้องใต้ดินที่บ้าน ตอนนี้เหลือแค่นิดหน่อย"

ตอนนี

บทที่ 182 บ่นนู่นบ่นนี่

ในนิยาย ท่านหญิงกั๋วกงเป็นคนรักษาน้ำใจ ไม่ใช่คนอกตัญญู

หลายครั้งที่หลี่เจียวเจียวก่อเรื่อง ท่านหญิงกั๋วกงต้องเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อช่วยจึงจะจบเรื่องได้

เหยี่ยไช่ผิงไม่ต้องการให้เอาชีวิตมาแลก

เธอคิดว่าถ้าได้รับความโปรดปรานจากท่านหญิงกั๋วกงจริง จะชวนทำโรงงานแก้วด้วยกัน

เธออ

บทที่ 183 มีพอกินพอใช้ก็พอ

เหยี่ยต้าเฉวียนขับรถ พาเหยี่ยไช่ผิงและคนอื่นๆ ออกไป

หลังจากเด็กๆ ลงรถที่ตลาด ก็พาเหยี่ยไช่ผิงไปเมือง

เหยี่ยไช่ผิงซื้อผ้าห่มไหมหนึ่งชุด ใช้เงินไปแปดสิบกว่าตำลึง แล้วก็ไปรับหมอเมื่อวานมาดูอาการท่านหญิงกั๋วกงที่บ้าน

ตอนกินข้าวเที่ยง เหยี่ยไช่ผิงดื่มน้ำซุปปลา นึกถึงเสิ่นจ