บทที่ 179 ความต้องการเอาชนะที่น่าตาย

ยามบ่าย เสิ่นจื้อเยี่ยนไปตกปลาที่เดิม

สองวันก่อนเขายุ่งกับการเตรียมแผนการสอน จึงไม่มีเวลามา

แต่พอตกได้สักพัก ก็รู้สึกเบื่อ

ในตอนนั้น สายของเขาก็กระตุก เสิ่นจื้อเยี่ยนหรี่ตามอง หลังจากดิ้นรนอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดก็ดึงขึ้นมาได้ปลาตัวใหญ่เท่าฝ่ามือ!

ถือปลาไว้ในมือ

บทที่ 180 ท่านอาจารย์เสิ่นเชิญกินข้าว

ทนรอจนเลิกเรียน เหยี่ยไช่ผิงที่นั่งอยู่ข้างนอกเกือบจะหลับ

จริงๆ ด้วย ฟังไม่รู้เรื่องอะไรเลย!

จนกระทั่งอาจารย์ผู้หญิงคนนั้นจากไป เหยี่ยไช่ผิงถึงได้ถอนหายใจ เดินเข้าห้องเรียน ยังไม่ทันพูดอะไร ก็เห็นคนรับใช้เดินเข้ามา:

"นายท่านบอกว่าบ่ายจะสอนคุณชายเหยี่ยอีกหนึ่งช

บทที่ 181 ความรู้สึกขัดแย้ง

เสิ่นมั่นมั่นพูดว่า "บ้านป้ามีซวี่อวี๋เหลืออยู่ไหมคะ? หนูยังไม่เคยเห็นเลย อยากดูค่ะ"

"ไม่มีแล้วค่ะ" เหยี่ยไช่ผิงพูดด้วยสีหน้าเสียดาย "ตอนที่ซื้อมา ฉันจ่ายเงินให้พ่อค้าเร่ผ่าให้ เอาน้ำและส่วนต่างๆ ใส่ไหแล้วปิดผนึกเก็บไว้ในห้องใต้ดินที่บ้าน ตอนนี้เหลือแค่นิดหน่อย"

ตอนนี